Web site: http://www.facebook.com/group.php?gid=143494532348941&v=wall
Background (Preamble):

Keyvan Samimi (62 years old) is an Iranian journalist who was arrested on June the 14th 2009, soon after the presidential election, at the very beginning of the crackdown carried out by Iranian authorities.

He was chief editor of the now banned monthly Nameh ("Letter") and of the website Kharabat. He’s also a Human Rights activist and a member of the National Peace Council, the Committee against Arbitrary Detentions, the Committee in Defense of Citizens’ Rights, and the Right to Education Council. He was a political prisoner during the Shah's regime.

In June 2009, security forces broke into his house in the middle of the night, arrested him and confiscated his personal computer and belongings. According to his lawyer, Nasrin Sotudeh, she visited him for the first time on 10 September 2009 in presence of his interrogator. Mr. Samimi told her that he was beaten twice, and the prison’s doctor certified that the sign of torture was seen on his left leg. Sotudeh also said that she has had no access to his file, but during the visit, Mr. Samimi and his interrogator informed her that he was charged with membership in the illegal groups, including the "National Religious Coalition", the "National Peace Council", and the "Committee to Investigate Arbitrary Detentions" (http://www.iranhumanrights.org/2009/09/report09/).

Since the day of his arrest, Keyvan Samimi spent long time in solitary confinement in Evin prison (Tehran). He was allowed to leave the prison briefly in two occasions: in december 2009, when his daughter got married, and for the Persian New Year, in march 2010. He was finally sent back to prison the morning of April 20.

Keyvan Samimi was at first sentenced to 6 years of jail and to a lifetime ban from any journalistic, social and political activity. The main charges in Keyvan Samimi’s indictment were propagandizing against the regime and conspiring against national security. The indictment also included charges such as participating in post-election protests and issuing statements questioning the validity of the election results.
The Court of Appeal upheld 6 years of imprisonment but reduced the ban from life to 15 years (http://www.rhairan.us/en/?p=5251).

In the summer 2010, Keyvan Samimi was one among the 17 political prisoners in ward 350 of Evin jail who were on hunger strike from 26 July to 10 August 2010, to protest against inhuman prison conditions, after their transfer to solitary confinement. Even if Samimi was the eldest among them, he was also on "dry" hunger strike for almost a week (4-10 August) along with journalist Bahman Ahmadi Amouii and students’ leader Majid Tavakoli. Furthermore, he did't break the strike when his younger fellow inmates did. He made the decision to continue his protest until he and his ‘imprisoned children’ are transferred from solitary confinement to the general ward of Evin prison.
He’s currently getting over 3 weeks on hunger strike, and he is reported to be in dire physical condition (http://persian2english.com/?p=5640).
Petition:
We, the undersigned, condemn the imprisonment of Iranian journalist Keyvan Samimi.

He was arrested on June 14, 2009, and sentenced by the Revolutionary Court to 6 years of prison and a lifetime ban from social and political activities. Branch 54 of the Court of Appeals upheld the sentence to 6 years of prison and reduced the ban from life to 15 years.

During his detention, Keyvan Samimi spent long time in solitary confinement, and he was repeatedly beaten and pressured to make a false confession. His lawyer couldn't have access to his file.

The main charges in Keyvan Samimi’s indictment were propagandizing against the regime and conspiring against national security. The indictment also included charges such as participating in post-election protests and issuing statements questioning the validity of the election results.

Yet we think that Keyvan Samimi was detained and sentenced solely for his peaceful exercise of the right to freedom of expression, recognized as a human right under Article 19 of the Universal Declaration of Human Rights, and established in international law by the International Covenant on Civil and Political Rights, signed and ratified by the Islamic Republic of Iran.
Therefore we believe Keyvan Samimi’s detention is unlawful and unmotivated. We consider his right to defence was heavily affected and his trial was unfair.

We are also seriously concerned about Keyvan Samimi’s health condition, as he has been carrying out for more than three weeks a hunger strike that is currently endangering his life.

That’s why we ask the United Nations, the UN High Commissioner for Human Rights, the International Governments and organizations for the defense of Human Rights to urge Iranian authorities to release Keyvan Samimi immediately and unconditionally.
We also ask them to ensure that Keyvan Samimi’s rights as a detainee will be respected, and that he shall not suffer from any further mistreatment while he’s imprisoned.
--
Iran-Freedom - Gemeinschaft für Menschenrechte, Freiheit und Demokratie – Deutschland
Iran-Freedom - Society to Support Human Rights, Freedom and Democracy - Germany
ایران آزاد - کانون دفاع از حقوق بشر، آزادی و دموکراسی – آلمان
www.iran-freedom.eu
info@iran-freedom.eu
Iran-Freedom ist eine parteipolitisch und ideologisch unabhängige Organisation
Iran-Freedom is a Forum of independent activists and does not belong to any specific sect or political organization!
Iran-Freedom به هیچ گروه یا سازمان سیاسی وابسته نیست

__._,_.___

وخامت حال کیوان صمیمی و بی‌توجهی پزشکان زندان

اوضاع جسمانی کیوان صمیمی که ۲۲ روز است در اعتصاب غذا به سر می‌برد رو به وخامت گذاشته است. هشت روز تمام است که تیم پزشکان زندان اوین به آقای صمیمی سر نزده و اوضاع جسمانی او را کنترل نکرده‌اند. براساس گزارش‌ها، بی‌توجهی پزشکان ناشی از دستور مقامات زندان اوین، بویژه صداقت رییس زندان اوین و بزرگ‌نیا رییس بند۳۵۰ این زندان است.

افطاری غریبانه کیوان صمیمی در اعتصاب

فرشید آل داوود

وضع جسمی و عمومی کیوان صمیمی از فعالان ملی مذهبی که از 4 مرداد ماه تا کنون دست به اعتصاب غذا زده بحرانی و وخیم اعلام شده است. وی به عنوان پدر معنوی بازداشت شدگان جوان که توان شکنجه شدن در بازداشتگاهها را ندارند گفته که برای همه پسران دربندش اعتصاب می کند.  

صمیمی گفته بود که اعتصاب غذای خود را نخواهد شکست تا زمانی که همه فرزندانش را از انفرادی به بند عمومی ببرند.

این فعال سیاسی 62 ساله در بیستمین روز اعتصاب غذا با وجودی که وضعیت جسمانی مناسب نداشت با روحیه ای بسیار قوی به اعتصاب غذای خود ادامه داد و حتی در ماه رمضان و موقع افطار فقط آب و چای می نوشد.

وی بعد از آنکه زندانبانان و مسئولان زندان مبادرت به رفتارهای غیر انسانی با بازداشت شدگان کردند ، به همراه 16 زندانی سیاسی دیگر دست به اعتصاب غذا زد. 

خانواده صمیمی در این باره می گویند: از زمانی که کیوان دست به اعتصاب غذا زده تلفن ها و ملاقاتهای او قطع شده و مسئولان در پاسخ به نگرانی خانواده  وی به آنها جواب سر بالا می دهند.

روند دستگیری و محاکمه صمیمی

پس از اوج گیری نا آرامی های انتخاباتی سال گذشته  تعداد زیادی از فعالان سیاسی به دلایل واهی و حسب سوء ظن یا تسویه حساب های کینه توزانه برخی نهادهای امنیتی به زندان افتادند  

اتهام وارده به وی زیر سوال بردن سلامت انتخابات و شرکت در تظاهرات اعلام شد . 

 کیوان صمیمی روز ۲۳ خرداد ۸۸ بدون هیچ دلیلی از سوی وزارت اطلاعات در منزل شخصی اش بازداشت شد، که به گفته بازداشت کنندگان ابتدا به جهت پیشگیری بازداشت، اما اکنون بیش از یک سال است که در زندان  به سر می برد و ۴ ماه از این زمان را در انفردای سپری کرده و تا کنون فقط دوبار موفق به گرفتن مرخصی شده است.

خانواده صمیمی در باره نحوه بازداشت این فعال سیاسی گفتند : یک روز پس از انتخابات یعنی در نیمه شب 23 خرداد 1388 و پیش از شروع اعتراضات مردمی، مأمورین وزارت اطلاعات درب منزل صمیمی را شکسته و او را بازداشت می کنند.

وضعیت این فعال سیاسی به گونه ای بود که وی تنها 3 ماه پس از بازداشت توانست با وکیل خود دیدار کند و این ملاقات در حالی انجام گرفت که آثار شکنجه های روحی و جسمی وی در زندان در چهره اش هویدا بود.

خانم نسرین ستوده وکیل کیوان صمیمی در باره وضعیت وی گفته بود که کیوان در بند 209 غیر عمومی به سر می برد و طبق اظهارات دکتر بهداری زندان اوین پای چپ وی کبود شده بود.

همچنین اتهاماتی که شخص بازجو به وی وارد کرده فعالیت در گروهک‌های غیرقانونی از قبیل ائتلاف ملی – مذهبی‌ها، شورای ملی صلح، انجمن حامیان حق تحصیل و کمیته بازداشت‌های خودسرانه بوده است.

نکته مبهم در پرونده و شکنجه جسمی

نکته مبهم در پرونده بازداشت صمیمی این است که با وجود بازداشت وی در نیمه شب 23 خرداد ، دادگاه انقلاب زمان بازداشت وی را 26 مرداد اعلام کرده است که به گفته وکیل وی این به آن معناست که در این دو ماه یعنی فاصله خرداد تا مرداد، مشخص نیست  پرونده و بازداشت  او توسط چه کسانی صورت گرفته و در این دو ماه مرجع بازداشت‌کننده مشخص نبوده است.

در دوران بازداشت موقت وی را  2 بار مورد ضرب و شتم قرار داده و او برای اعتراف و مصاحبه زیر فشار قرار می گیرد ولی در اثر روحیه بالا و تجاربش از زندانها و شکنجه های زمان شاه(که منجر به جانبازی او نیز شده است) حاضر به پذیرش درخواست های غیرقانونی نمی شود و در عوض برای تقویت روحیه سایر زندانیان پیام کوتاه مقاومتی را به بیرون زندان منتقل می کند که که در آن شرایط اعتراف های نمایشی در تلویزیون، بازتاب بسیار گسترده و مثبتی پیدا می کند. متن پیام وی چنین بود :

   کوتاه از 209 اوی

محکم و پراراده بر سر آرمانهای پاکم جهاد می کنم، درونی و بیرونی؛ و البته رسول(ص) جهاد درونی را بزرگتر و مهمتر نامید. پس بدرود بر "من" سلام بر "ما"..

   کیوان صمیمی، مهر 1388، انفرادی بند 209 زندان اوین

    این اقدام کیوان صمیمی ، مسئولان قضایی و شخص دادستان، جعفری دولت آبادی را بسیار عصبانی کرد اما به زندانیان و به خصوص جوانانی که پس از آن بازداشت شدند، روحیه مضاعفی بخشید 

بر اساس حکم ابلاغی روز سه‌‌شنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸۸  شعبه 26 دادگاه انقاب تهران به ریاست قاضی پیرعباسی  وی را به 6 سال حبس تعزیری و محرومیت مادام العمر از فعالیت های سیاسی-اجتماعی-فرهنگی-مطبوعاتی محکوم کرد که دادگاه  تجدید نظر ضمن تایید حکم تنها محرومیت وی را به 15 سال کاهش داد.

کیوان صمیمی کیست؟

       مهندس "کیوان صمیمی بهبهانی" از فعالین سیاسی-اجتماعی-مطبوعاتی و حقوق بشری در ایران و عضو "شورای فعالان ملی-مذهبی" می باشد. وی از جمله اولین بازداشت شده های پس از انتخابات بحث برانگیز دهمین دوره ریاست جمهوری ایران است.

   کیوان صمیمی که متولد 6 اسفند 1327 است، فعالیت سیاسی را از دوره دانشجویی و در دوران سلطنت محمد رضا شاه پهلوی آغاز کرد. او که در اولین دوره مهندسی صنایع دانشگاه صنعتی شریف(آریامهر سابق) پذیرفته شده بود به تدریج  فعالیت های سیاسی اش را گسترش داد و به عضویت "سازمان مجاهدین خلق" درآمد. به دنبال چند عملیات چریکی به اتفاق برادرش مهندس "ساسان صمیمی بهبهانی" بازداشت شد. ساسان اعدام شد ولی خود او تا زمان انقلاب در زندان ماند و در پی انقلاب به اتفاق دیگر زندانیان سیاسی آزاد شد. وی در زندان و به دنبال تغییر ایدئولوژی سازمان مجاهدین خلق برای همیشه از این سازمان جدا شد.

   صمیمی بعد از انقلاب به اتفاق برخی از دوستان خود سعی کرد با استفاده از تخصصش، در مسیر به سامان کردن وضعیت صنعت کشور قدم بردارد. بدین ترتیب او تبدیل به یکی از قدیمی ترین مدیران صنعتی جمهوری اسلامی شد که مسئولیت های گوناگونی در وزارت صنایع از جمله مدیرعاملی کارخانجات لاستیک سازی دنا(بریجستون) در سوابق او به چشم می خورد.

   مهندس صمیمی از همان ابتدای انقلاب منتقد دور شدن از اهداف، شعارها و ارزشهای اصیل انقلاب بود اما با تندروی و فعالیت های غیرفانونی هم مخالف بود. حتی اعدام ناباورانه برادر دیگرش مهندس "کامران صمیمی بهبهانی" که گرایشهای مارکسیستی ولی مسالمت آمیز داشت نیز باعث نشد که از افراط گرایی حمایت کند. اما از طرف دیگر با محافطه کاری به بهانه مصلحت نیز به شدت مخالفت می کرد. او به اتفاق سایر همفکران ملی-مذهبی اش به تدریج فعالیتهای خود را منسجم تر کردند. بدین ترتیب وی به همکاری با تعدادی از نشریات از جمله مجله "ایران فردا" و "دریچه" پرداخت. صمیمی در پی بازتر شدن فضای سیاسی در دوران اصلاحات، مجله موفق سیاسی-اجتماعی-ادبی-فکری "نامه" را به مدیر مسئولی خود منتشر کرد. "نامه" به جنبشهای اجتماعی(زنان، دانشجویی، کارگری، اصلاحات و...) و حقوق اقلیت ها(مذهبی و قومی) اهمیت به خصوصی می داد و همواره صفحاتی را در اختیارشان می گذاشت. اعتقاد راسخ صمیمی به آنچه "معجزه گفتگو" می خواندش سبب شد که "نامه" و دفتر آن محفل و محملی باشد برای طیفهای مختلف سیاسی-اجتماعی که از نزدیک همدیگر را دیده و با هم به تبادل نظر بپردازند. همین امر سهم عمده ای در نزدیک ساختن فعالین جنبشهای مختلف به هم ایفا کرد. در آن زمان به علت محدودیتهایی که در دانشگاه وجود داشت، حتی برخی از جلسات و انتخاباتهای دفتر تحکیم وحدت نیز در دفتر مجله نامه برگزار می شد. توفیق نامه در تقویت جامعه مدنی و کمک به جنبشهای اجتماعی تا بدانجا پیش رفت که دیگر حکومت وجود "نامه" را برنتافت و به بهانه شعری از سیمین بهبهانی آنرا توقیف کرد. اما مهندس صمیمی پس از آن نیز به فعالیت های مدنی و حقوق بشری خود ادامه داد و حتی آنرا گسترش داد، از جمله: عضویت در شورای ملی صلح، تأسیس و عضویت در هیئت مدیره کانون زندانیان سیاسی قبل از انقلاب، عضو کمیته پیگیری بازداشتهای خودسرانه، عضو کمیته دفاع از آزادی مطبوعات، تأسیس انجمین دفاع از حق تحصیل، تأسیس انجمن دفاع از حقوق شهروندی، راه اندازی سایت خرابات و عضویت در ستاد انتخاباتی شهروند آزاد مهدی کروبی .

آخرین وضعیت کیوان صمیمی در بازداشت

در حال حاضر همه اعتصاب کنندگان بعد از دو هفته به خاطر پیام های اقشار مختلف مردم بویژه شخصیت های جنبش سبز از جمله میرحسین موسوی و مهدی کروبی به اعتصاب غذای شان پایان دادند اما صمیمی همان موقع  با وجود وضعیت نامناسب جسمی اعلام کرد که تا زمان انتقال همه زندانیان اعتصاب کننده به بند عمومی اعتصاب غذایش را پایان نخواهد داد. 

وی روزه خود را تنها با آب و چای افطار می کند و همچنان محکم و پابرجا برای احقاق حق خود و دیگر زندانیان سیاسی ایستاده است.

اعتصاب غذای کیوان صمیمی ادامه دارد                                                 

هم میهنان شریف و آزاده،                        

آزادی خواهان و کوشندگان را ه عدالت و دموکراسی،

مجامع بین المللی حقوق بشری و تلاشگران عرصه ی  مطالبه واستیفا ی حقوق شهروندی، درنگ جایز نیست، تهدید به مرگ جدی است،

وخامت حال اعتصاب غذا کنندگان بند 350 اوین به ویژه

 "کیوان صمیمی ، بهمن احمدی عموئی و مجید توکلی " را در یابید

اکنون 2 هفته است که هفده تن از زندانیان سیاسی بند 350 اوین در اعتصاب غذا به سر می برند و سه تن از ایشان بیش از یک هفته است که اعتصاب خود را به اعتصاب غذای خشک تبدیل کرده اند.

فرزندان آزاده این مرز و بوم تنها برای دستیابی به ابتدایی ترین حقوق انسانی که حتی توسط ارکان خود نظام برای زندانیان شناخته شده و در آیین نامه زندان ها منعکس است، به ملاقات مرگی چنین جان گداز می روند.

این سه تن به نمایندگی از سه نسل مبارزان عدالت و آزادی و حاکمیت قانون در این سرزمین، اینک در سلول های انفرادی  با تسلیم ناپذیری، عدالت جویی، آزادی خواهی و در مصاف با بی رحمی و قانون گریزی زندان بان ها و متولیان و زمام به دستان دستگاه های امنیتی – قضایی جمهوری اسلامی مرگ را فریاد می کنند.

مجید توکلی دانشجوی جوان، پرشور و آرمان خواهی که به نمایندگی از نسل سوم میهنمان که علیرغم چند بار دستگیری و زندانی شدنش، سر تسلیم به درگاه قدرت بی محابای خشونت طلبان آزادی کش فرود نیاورد و علیرغم تمامی شکنجه ها، فشار ها و انفرادی رفتن های پیایی با درج مقالاتی از درون زندان، به جمع بندی تجارب دهه ها دستاورد جنبش دانشجوئی این کشور پرداخت و با مقاومت بی نظیرش ظهور نسل جدیدی از گلسرخی ها،پاک نژاد ها و مهدی رضائی ها را بشارت داد. او با دفاع جانانه اش در پستو های ظلم و بی عدالتی بی دریغی که  "دادگاه انقلابی" می خوانند، هیمنه ی آستان قدسی قدرت بی حد و مرز را به چالش کشید.

بهمن احمدی عموئی روزنامه نگاری برآمده از خیل جوانان سر برآورده از نسل دوم انقلاب سال 57 ،انسانی متواضع، محبوب و آرمان گرا که برای ترسیم شرایط مصیبت بار اقتصادی کشور و بی توجه بودن صاحبان  قدرت مسلط بر گنجینه های این سرزمین، به توسعه اقتصادی کشور، سوء مدیریت و بی تدبیری و بی کفایتی آنان را در مصاف با عقب ماندگی و گسترش فقر و بی عدالتی و اتلاف منابع ملی، قلم خود را به چرخش در می آورد.

انسان فروتنی که به هنگامه افزایش فشار ها بر زندانیان جوان و تلاش زندانبانان برای تحقیر و خرد کردن شخصیت انسانی آزادگان سر افراز دربند، پیشاپیش زندانیان، سینه به سینه ماموران امنیتی زندان،حقوق قانونی و انسانی زندانیان را مطالبه می کرد و با مقاومتش جوان تر ها را به حفظ روحیه و پا فشاری بر حقوق قانونی خود دعوت می کرد.

کیوان صمیمی دانش آموخته دانشگاه صنعتی شریف که اینک پا بر جا و سر فراز بر تارک پیشتازان نسل اول انقلاب بهمن 57 می درخشد، ششمین دهه زندگی پر بار و سراسر مبارزه خویش را می گذراند. او از اواخر دهه 1340 شمسی تا کنون بارها در هر دو رژیم طعم شکنجه و زندان را چشیده است، اعدام دو برادر مبارز و سر افراز خود پیش و پس از انقلاب را تجربه کرده است و اینک سر سختانه ایستاده بر ایمان خود و تا پای جان بر مطالبه آرمان های دیرین عدالت و آزادی پای می فشارد و خواهان ستاندن حقوق قانونی شهروندی خویش از دست غاصبان آن است.

کیوان صمیمی که در دوران جوانی شکنجه های دژخیمان ساواک در کمیته مشترک ضد خرابکاری را به دفعات از سر گذرانده و به دست مردم و با اوج گیری انقلاب از زندان شاه به در آمده ،هرگز از آرمان های بلند و انسانی اش کوتاه نیامد و با وجود برخورداری از هر گونه امکان بهره جویی وکام ورزی شخصی از مواهب و رانت خواری های ناشی از حضور در نظام مدیریتی و تصمیم گیری کشور، به عافیت طلبی و آستان بوسی بارگاه قدرت ،تن در نداد.

او از موسسین حزب آزادی مردم ایران، از فعالان ملی مذهبی، از بنیان گزاران نهاد حمایت از دانشجویان محروم از تحصیل، از کوشندگان کانون صلح، کمیته دفاع از آزادی مطبوعات، حلقه پیش برنده جریان مطالبه محور در انتخابات گذشته بوده است. وی همچنین همکار ماهنامه دریچه گفتگو ، ایران فردا و در اواخر دهه شصت بانی و مدیر مسئول نشریه نامه در سالهای اصلاحات و بنیانگذار سایت سیاسی و اجتماعی "خرابات" بود و با هر تشکل مدنی و جریان قانونی و کوشنده ی  راه آزادی و حقوق مدنی مردم این سرزمین، فعالانه همکاری می کرد.

هم وطنان بیدار و آگاه،

 کیوان صبور و پاک باخته ما ، طی سال های گذشته بارها توسط ماموران امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی احضار شده و بار ها صاحبان قدرت به او هشدار داده اند که کوچکترین پی آمد فعالیت های قانونی و مدنی او ، زندان و بازداشگاه است. اما پاسخ کیوان تنها یک کلام بود: " از حقوق شهروندی خود ذره ای کوتاه نخواهم آمد". چنین بود که در نیمه شب همان روز اعلام نتایج انتخابات بازداشتش کردند و چون هرگز از خواسته های قانونی خود کوتاه نیامد بار ها و بارها وی را به انفرادی برده و حتی از زندانی کردنش در مستراح زندان نیز خودداری نکردند.

اما کیوان، آشتی ناپذیر بر سر معامله با به یغما برندگان حقوق و عرض و آبروی مردم، بر حقوق قانونی و انسانی و شهروندی خود پای فشرد و سر تسلیم بر درگاه قدرت بی محابای قانون گریز، فرود نیاورد. او ضمن سر سختی و پایداری بر ایمان خلل ناپذیرش به بر حقی مطالبات قانونی و یقین ورزی بر درستی مسیر مبارزه مدنی اش، در عین حال صحنه ی بازجویی پس دادن به ماموران اطلاعاتی را به صحنه ی طرح مجدد مطالبات بر حق خویش و بیهودگی و عبث بودن تلاش های آنان برای بازداشتن وی از مسیر مردم و منافع ملی کشور بهره جست.

همه آنان که کیوان شکیبا و بیداردل و عارف مسلک ما را می شناسند نیک می دانند که او ضمن بی همتایی و یگانه بودنش در ستبری دل و مرزشکنی در دلیری و بی باکی و داشتن سری نترس در هزینه پردازی و آمادگی بی شائبه و تمام عیارش برای از خود گذشتگی و پاکبازی در راه آرمان های آزادی خواهانه، عدالت جویانه و میهن پرستانه اش، درعین حال به گفتگو و به تعبیر خودش" معجزه گفتگو" فارغ از مرز بندی های ایدئولوژیک و سیاسی باوری عمیق داشت.

کیوان بر پایه ی همین باور حتی در فرصت کوتاهی که برای شرکت در مراسم جشن عروسی یگانه دخترش به مرخصی چند روزه آمده بود با هدف دستیابی احتمالی به روزنه های امیدوار کننده ای برای خروج از وضعیت امنیتی سیاسی میهن بر باد ده کنونی، اوقات و ساعات زیادی را به دیدار و گفتگو با زعما و سر کرده گان و چهره های شاخص موسوم به اصول گرا ،صرف کرد. چهره های شاخصی که بازجویان و صحنه گردانان دستگاه های امنیتی- اطلاعاتی کشور افتخار شاگردی در محضر ایشان را برای خود به ثبت رسانده اندو همین بازجویان اینک باید در کسوت بازجو در برابر منطق روشن و مستحکم کسی باز جویی پس دهند که در موضع یک میهن پرست راستین، با استادانشان به بحث و گفتگو و تحلیل ورزی نقادانه می نشینند.

عزیزان هم وطن.

اینک این هر سه انسان آزاده، تنها برای حفظ حقوق و حرمت انسانی زندانیان عقیدتی سیاسی و ضرورت تمکین مسولان و مدیران زندان به همان قوانین ناقص و محدودی که بر حسب وظیفه باید ملزم به اجرای آن باشند، به استقبال مرگی ناخواسته می روند.

معمولاً اعتصای غذای خشک پس از چند روز اول به خونریزی معده می انجامد و سپس فعالیت مغز به شدت آسیب دیده و  با  تحلیل قوای جسمی و روانی فرد می تواند به کما بیانجامد و زندانی را با مرگ هم آغوش نماید.

از این رو اعتصاب خشک در زندان انفرادی که اعتصاب کننده حتی از مراقبت سایر زندانیان بی بهره است می تواند مرگ را بسیار سریع تر به ارمغان آورد. شاید بردن این سه تن به انفرادی و نگه داشتن این سه مبارز نستوه تحت شرایط اعتصاب خشک در انفرادی نیز عمداً برای راحت شدن زندانبانان از جسارت و مقاومت مدنی این سه آزاده در بند صورت گرفته باشد. چه بسا که حتی پیام آزادگان سر افراز زندان رجائی شهر، برخی چهره های روحانی و رهبران جنبش سبز و فعالان مدنی و اجتماعی برای خاتمه ی اعتصاب از این سه تن دریغ کنند تا با مرگ این سه آذرخش ،بی پروائی زندانبانان و متولیان امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی در اعمال قدرت لجام گسیخته و به دور از هر گونه ضابطه برای سایر زندانیان به نمایش بگذارند .مقامات نظام با بی اعتنایی به خواسته های حداقلی و  قانونی اعتصاب کنندگان و درگیر شدگان در بازی رو کم کنی نامسولانه با این نمایندگان جنبش مدنی ایران، می خواهند به صراحت بیان کنند که قانون تنها ابزاری برای سرکوب وانقیاد  است و آن بخش از قوانین جمهوری اسلامی که اعمال قدرت را ضابطه مند میسازد و یا در هر سطحی به حقوق شهروندان اشاره دارد، تنها نقش تزئینی داشته و برای مشروعیت بخشی صوری و ظاهری به اعمال قدرت بی پروا و انقیادطلبی بی چون و چرای شهروندان است. شهروندانی که صاحبان قدرت آن ها را رعیتی بیش نمی بینند، آن هم رعیتی که تنها موظف به اطاعت کورکورانه از این نایبان خدا در زمینیند.

از این روست که رساندن صدای مظلومیت این آزادگان در بند، امروز وظیفه ای همگانی است. غفلت، تعلل و بازی با زمان به هر شکل و هر بهانه تنها ارمغان آورنده ی مرگ بی صدای این آزادگان سر افراز خواهد بود. همتی گستره لازم است تا از وقوع تلخ این رویداد پیش گیری شود.

آری، ای همه انسانهای با وجدان و دردمندی که قلب تان برای انسان و حقوق بدیهی اش می تپد، درنگ جایز نیست.

یک نفر در آب دارد می سپارد جان، یک نفر دارد که دست و پای دائم می زند روی این دریای تند و تیره و سنگین که می دانید.

جمعی از اعضای تحریریه ماهنامه توقیف شده نامه

کیوان صمیمی مدیر مسئول ماهنامه توقیف شده «نامه»، عضو شورای ملی صلح و   کمیته پیگیری بازداشت‌های خودسرا نه، عضو کمیته حمایت از حقوق شهروندی و نیز کمیته دفاع از حق تحصیل و از چهره‌های نزدیک به نیروهای ملی-مذهبی ، از جمله فعالان سیاسی است که پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم بازداشت و تحت آزار و بازجویی طولانی مدت قرار گرفته است.
صمیمی که تنها یک روز پس انتخابات دستگیر شد، به اتهاماتی همچون «زیر سوال بردن سلامت انتخابات و شرکت در تظاهرات متهم شد و بر این اساس در روز سه‌‌شنبه ۱۳ بهمن ۱۳۸۸ حکم شش سال حبس به علاوه محرومیت مادام العمر از فعالیت‌های سیاسی به وی ابلاغ شد.
صمیمی سابقه ١٠ سال محکومیت و زندا ن در زمان رژیم شاه را نیز دارد و مسئولیت سایت مسدود شده «خرابات» را نیز بر عهده داشته است. وی حدودا چهار ماه از زمان دستگیری را در سلول انفردای سپری کرده و تا کنون فقط دوبار موفق به گرفتن مرخصی شده است. برای ١٠ روز مرخصی از زندان برای شرکت در مراسم عروسی فرزندش، برای او قرار وثیقه صد میلیون تومانی صادر شده بود.
اتهامات اصلی وی «تبلیغ علیه نظام، و اجتماع و تبانی برای برهم زدن امنیت ملی» بوده است. در شهریور ٨٨ نسرین ستوده وکیل وی اعلام کرد که «موکلش دو بار مورد ضرب و شتم قرار گرفته و آقای صمیمی با توجه به این که طبق اظهارات دکتر بهداری زندان اوین پای چپش کبود شده بود، شکایتی را تنظیم کرده‌اند و به کمیته ویژه پیگیری بازداشت‌ها که زیر نظر مجلس فعالیت می‌کند، ارسال کرده‌اند.»
ستوده اضافه می‌کند:«اما زمانی‌ موکل‌ام می‌شنود که رئیس این کمیته اعلام کرده که ما هیچ شکایتی مبنی بر بدرفتاری با زندانیان دریافت نکرده‌ایم، نگرانی خودشان را به من اعلام کردند چرا که حداقل یکی از شکایت‌ها متعلق به ایشان بوده است.»
ماه گذشته (تیر ماه ٨٩) شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر استان تهران رای خود درباره کیوان صمیمی بهبهانی را اعلام کرد. شعبهر٢۶ دادگاه انقلاب اسلامی تهران پیشتر وی را به استناد مواد ۵٠٠ و ۶١٠ قانون مجازات اسلامی مجموعا به ۶ سال حبس و به استناد ماده ١٩ قانون یاد شده به محرومیت مادام‌العمر از فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی محکوم کرده بود. اما شعبه ۵۴ دادگاه تجدیدنظر ضمن تایید مدت حبس کیوان صمیمی، محرومیت وی از فعالیت‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را به ١۵ سال کاهش داد.

طبق تازه ترین اخبار رسیده از زندان اوین ،بهمن احمدی امویی ، کیوان صمیمی روزنامه نگاران دربند و مجید توکلی ، فعال دانشجویی سه زندانی هستند که از آغاز اعتصاب غذا ی خود در اعتصاب غذای خشک به سر برده اند و سایر زندانیان اعتصاب غذای تر کرده اند .
در اعتصاب غذای خشک اعتصاب کننده حتی از نوشیدن آب هم خودداری می کند در حالیکه در اعتصاب غذای تر زندانی آب و چای می نوشد .همچنین سایر اخبار رسیده حکایت دارد که از بین این سه زندانی بهمن احمدی امویی و کیوان صمیمی تاکنون یک بار به بهداری زندان هم منتقل شده اند.خانواده زندانیان اعتصاب کننده نسبت به شرایط این زندانیان به ویژه زندانیانی که اعتصاب غذای خشک کرده اند اظهار نگرانی شدید می کنند.

هفده زندانی سياسی دربند از ده روز قبل اعتصاب غذای خود را آغاز کرده اند .آنها به خاطر اعتراض به شرايط نامناسب بند ۳۵۰ و رفتارهای ماموران زندان به سلول انفرادی منتقل شده و دست به اعتصاب غذا زده اند .

تاکنون خانواده اين زندانيان به همه مراجع قانونی مراجعه کرده اما پاسخ مشخصی دريافت نکرده اند .آنها از دادستان تهران درخواست می کنند که هر چه زودتر به خواسته اين زندانيان توجه کنند و با انتقال آنان به بندعمومی به اعتصاب غذای شان نيز پايان دهند .

پنج خواسته زندانيان رعايت کامل حقوق زندانيان در آيين نامه سازمان زندانها،برخورد با زندان بانان قانون شکن ، آزادی سريع و بدون قيد شرط بابک بردبار،عکاس خبری، افزايش فضای سرانه ،زمان تلفن ، امکانات بهداشتی و درمانی برای هر زندانی و اجرای فوری و کامل قوانين و موارد مصوب مرتبط با زندانيان عنوان شده است.